Van Soest naar Rwanda-Burundi

De herinneringen van Willy de Saer

Sommige herinneringen uit het verleden komen niet uit officiële verslagen of militaire dossiers. Ze leven voort in oude foto's, persoonlijke documenten en verhalen van de mensen die het zelf hebben meegemaakt.

Deze drie handgeschreven pagina's bevatten de persoonlijke herinneringen van Willy de Saer aan een bijzondere periode tijdens zijn legerdienst.

Hij vertelt over de zomer van 1961, zijn tijd in Soest, het onverwachte vertrek naar Rwanda-Burundi, het verblijf in Usumbura en Astrida (Butare) en uiteindelijk de terugkeer naar Europa.

Het is geen officieel militair verslag, maar een persoonlijke terugblik, geschreven vanuit zijn eigen herinneringen.

Augustus 1961

Willy begint zijn verhaal in augustus 1961.

Het regende veel en het leven in de kazerne was niet altijd gemakkelijk. Wie een straf kreeg, kon volgens zijn herinneringen onder meer worden ingezet om aardappelen te schillen of grote eetketels af te wassen.

De chefs en officieren waren streng.

Maar ongeveer een week later kwam er een bijzondere vraag: er werden vrijwilligers gezocht om naar Rwanda-Burundi te vertrekken.

Willy behoorde tot de mannen die zich daarvoor aanmeldden.

Eind augustus vertrok de groep richting Usumbura, waarna de reis verderging naar Astrida, het huidige Butare.

Daar verbleven ze in een school van de Broeders van Liefde.

Een detail dat Willy zich nog goed herinnerde: de directeur bleek afkomstig te zijn uit dezelfde streek als hijzelf, uit puur toeval.

Deel 1 – De eerste herinneringen

Een periode van grote veranderingen

Tijdens hun verblijf maakte Rwanda-Burundi een bijzonder bewogen periode door.

Willy herinnert zich dat zij aanwezig waren tijdens de verkiezingen en dat zij hielpen om de orde te handhaven.

Hij beschrijft ook de spanningen tussen Hutu's en Tutsi's, die volgens zijn herinneringen soms in geweld dreigden uit te barsten.

Niet alles kon echter worden voorkomen.

Tegelijkertijd bleef vooral de schoonheid van het land hem bij.

Deel 2 – Rwanda-Burundi

Een land dat een blijvende indruk naliet

Na zijn verblijf in Rwanda-Burundi keerde Willy na ongeveer vijf maanden terug naar Soest.

Daarna volgde nog een verblijf in Vogelsang, waar het volgens zijn eigen woorden zo koud was "voor dat het kraakte".

De kapitein was streng, maar rechtvaardig, iets wat Willy later blijkbaar steeds meer is gaan appreciëren.

De jaren gingen voorbij, maar de herinneringen aan zijn tijd bij de Grenadiers bleven.

Ongeveer tien jaar vóór hij deze herinneringen neerschreef, las hij in de krant dat er opnieuw een bijeenkomst voor Grenadiers werd georganiseerd.

Hij schreef zich in.

Sindsdien ging hij samen met zijn vrouw opnieuw naar de jaarlijkse bijeenkomst, waar de herinneringen en de verbondenheid met vroegere kameraden verder leefden.

Deel 3 – Terugblik

Een persoonlijke getuigenis

De waarde van deze drie pagina's ligt niet alleen in de gebeurtenissen die Willy de Saer beschrijft.

Het zijn vooral zijn eigen woorden en herinneringen.

Van een regenachtige augustusmaand in Soest tot het vertrek naar Rwanda-Burundi. Van het verblijf in Astrida tot de terugkeer naar Europa. En uiteindelijk, vele jaren later, opnieuw samenkomen met oude kameraden op het jaarlijkse grenadiersfeest.

Zijn verhaal eindigt dan ook met een eenvoudige boodschap:

"Ik dank de voorzitter, ondervoorzitter en secretaris voor hun inzet.
Tot ziens op het grenadiersfeest!"

Willy de Saer

Terug naar overzicht